26 Ekim 2016 Çarşamba

ANNEM

Sonbahar ...
18 Kasım kılığındaki bir gece daha
Sokak lambaları aydınlatıyor odamı
Şehir, yağmura rehin, acıya teslim
Usulca sızıyor yağmur sesi penceremden
Toprak kokusu doluyor odama
Bilirsin sevmezdim bu kokuyu önceden
Yerin yurdun toprak olduğundan beri
Penceremi aralayıp kokuyu içime çekiyorum.
Canımın parçası annem
Sevginin ta kendisi
Şefkatin ifadesi
Keşke olsaydın diyorum 
Şöyle yanı başımda
Başım omzunda
Ellerin saçlarımda
Koklayarak öpseydin saç tellerimi
Öksüz bırakmasaydın ellerimi
Üşüyorum
Ve inadına örtmüyorum üstümü
Sen ısıt istiyorum, yokluğunun üşüttüğü yüreğimi
Sensiz bir sabaha daha uyanmak istemeyişimden, göz yummuyorum.
Her gece rüyama gelmen ümidiyle uykuya dalmaktan yoruluyorum
Çaresizim biliyorum ama içimde bitmek tükenmek bilmeyen bir özlemi taşıyorum
ve işte bir gece daha son bulmakta
ve bir yağmur daha, kim bilir kaçıncı kez bu şehri sensiz ıslatmakta
Gece yerini gündüze devrederken bakışlarım yine boşlukta
Bir gece daha
Bir yağmur daha
Bir sabah daha
Sensiz bir gece daha
Sensiz bir yağmur daha
Sensiz bir sabah daha
Söyle nereye kadar

Tuğba Sağlık Polat

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder